woensdag 11 augustus 2010
dinsdag 10 augustus 2010
SIRIUS DE HOND VAN ORION
Ik kwam een vriend tegen die ik vanwege een bezoek aan Mechelen een paar dagen niet had gezien en zei hem dat hij er dun uitzag. Dat kan wel kloppen zei hij: ik ben aan de dunne. Later op de dag hoorde ik dat Sirius boven de horizon is verschenen: dan beginnen de hondsdagen en de dunne? Het waarom van het tijdens deze periode sneller bederf van voedsel ken ik al vanaf mijn kinderjaren, axioma. Tot vandaag, nu heb ik het opgezocht. Al lezend bedacht ik me dat misschien, gezien het veranderende klimaat de tijd zou moeten worden bijgesteld.
Sterrenbeeld 'De Grote Hond'
De dagen van omstreeks 20 juli tot rond 20 augustus worden de Hondsdagen genoemd. In deze periode, die soms ook wel iets eerder of later begint, komt de heldere ster Sirius van het sterrenbeeld de Grote Hond gelijk met de Zon op. Zodoende is Sirius (volgens de Griekse mythologie de hond van de jager Orion) niet te zien. Toen Orion stierf kreeg hij met zijn hond Sirius een plek aan de hemel. De periode van de Hondsdagen is het hoogtepunt van de zomer, de hoogzomer. In Nederland is Sirius op zijn vroegst op 25 augustus weer zichtbaar. Veel mensen associëren de Hondsdagen met de aanwezigheid van veel insecten, met name muggen en vliegen. Ook kunnen verse voedingswaren, denk aan melk en vlees, gedurende deze periode eerder bederven.
Dit speelt ook in de Egyptische kalender; vijf toegevoegde (ongeluks)dagen samen vormen de dertiende maand. Het was een ongelukkige periode, omdat het Nijlwater op zijn allerlaagste peil stond, wat insectenplagen meebracht die zich samen met de koude noordenwind verplaatsten. Bovendien verkeerde iedere weldenkende Egyptenaar in bange afwachting of de ster Sopdet (ook wel Sothis, Sirius) wel terug zou verschijnen en aldus de komst van de nieuwe vruchtbare Nijlvloed aankondigen. Het Sothisfeest werd gevierd op de dag dat de ster voor het eerst, na 70 dagen achter de horizon verborgen te zijn geweest, vlak voor zonsopgang weer even te zien was.
In verscheidene landen had men vroeger de gewoonte om honden tijdens de Hondsdagen muilkorven om te doen uit vrees voor hondsdolheid. Maar de Hondsdagen hebben verder niets te maken met honden, al kan het tijdens een onweer hondenweer zijn. Het woord hondenweer is afgeleid van het oud-Nederlandse woord ondeweer, dat slecht weer betekent. In het Fries bestaat het woord 'ungetiid', dat was de zomerperiode tijdens de hooioogst.
Sterrenbeeld 'De Grote Hond'
De dagen van omstreeks 20 juli tot rond 20 augustus worden de Hondsdagen genoemd. In deze periode, die soms ook wel iets eerder of later begint, komt de heldere ster Sirius van het sterrenbeeld de Grote Hond gelijk met de Zon op. Zodoende is Sirius (volgens de Griekse mythologie de hond van de jager Orion) niet te zien. Toen Orion stierf kreeg hij met zijn hond Sirius een plek aan de hemel. De periode van de Hondsdagen is het hoogtepunt van de zomer, de hoogzomer. In Nederland is Sirius op zijn vroegst op 25 augustus weer zichtbaar. Veel mensen associëren de Hondsdagen met de aanwezigheid van veel insecten, met name muggen en vliegen. Ook kunnen verse voedingswaren, denk aan melk en vlees, gedurende deze periode eerder bederven.
Dit speelt ook in de Egyptische kalender; vijf toegevoegde (ongeluks)dagen samen vormen de dertiende maand. Het was een ongelukkige periode, omdat het Nijlwater op zijn allerlaagste peil stond, wat insectenplagen meebracht die zich samen met de koude noordenwind verplaatsten. Bovendien verkeerde iedere weldenkende Egyptenaar in bange afwachting of de ster Sopdet (ook wel Sothis, Sirius) wel terug zou verschijnen en aldus de komst van de nieuwe vruchtbare Nijlvloed aankondigen. Het Sothisfeest werd gevierd op de dag dat de ster voor het eerst, na 70 dagen achter de horizon verborgen te zijn geweest, vlak voor zonsopgang weer even te zien was.
In verscheidene landen had men vroeger de gewoonte om honden tijdens de Hondsdagen muilkorven om te doen uit vrees voor hondsdolheid. Maar de Hondsdagen hebben verder niets te maken met honden, al kan het tijdens een onweer hondenweer zijn. Het woord hondenweer is afgeleid van het oud-Nederlandse woord ondeweer, dat slecht weer betekent. In het Fries bestaat het woord 'ungetiid', dat was de zomerperiode tijdens de hooioogst.
dinsdag 3 augustus 2010
maandag 2 augustus 2010
WALTER p5
Ooit heb ik (als het me het merk goed herinner) gewapend met een Walter P-5 gevuurd op een met water gevulde container. Ik schoot omdat ik wilde weten wat een moordwapen als verlengstuk zou aanrichten in mijn geest: of een vreemd machtsgevoel of idiote daad me zou overvallen. Ik schoot een mooi rond gat: einde experiment, het had evengoed een raak propje in de prullenbak geweest kunnen zijn. Vele jaren later tijdens een wandeling in de duinen zat daar een myxomatose konijn te wachten op het sterven en op dat moment wenste ik me een Walter: een schone, genadige dood. Ik had alleen mijn handen en wist niets anders te doen dan het lijdende hoopje achter te laten en me voor te nemen uit te zoeken hoe je zo pijnloos mogelijk een ten dode opgeschreven konijn verlost van een tergend einde. Dat weet ik nu. Maar het werd toch even anders tijdens een recente boswandeling waar op het pad een in doodsstuipen gehuld bosmuisje lag. Die pak je niet even bij de achterpoten voor een slingerende genadeklap tegen een hard voorwerp; een wreed einde besparend van kraaien die het nog levende beest alvast de ogen uitpikken. Ik raakte in lichte paniek, doden zit niet in mijn genen. Doodtrappen...je neemt je schoenen mee, te dicht op de huid. De tijd ging stilstaan en voor ik het besefte had ik een dikke tak in de hand en ben gaan meppen en meppen en meppen. Een koe zou het niet overleefd hebben, maar de verantwoording van zo'n doodsdaad is een behoorlijke. Muisje was plat, helemaal plat. Ik huiverde en werd weer wakker. Niets is zó onthutsend als een tegennatuurlijke daad. Soms weet je gewoon niet te beslissen of je een beetje de dood moet spelen.
zondag 1 augustus 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)